Jak rozmawiać z dzieckiem w zaistniałej sytuacji (COVID - 19)

Dziecko jest wrażliwe na stany emocjonalne dorosłego i to niezależnie od tego, ile ma lat. Obserwuje jak dorosły radzi sobie z obecną sytuacją, nawet jeżeli jej nie komentuje. Dlatego warto, aby to rodzic zainicjował rozmowę.

Jak rozmawiać dzieckiem w zaistniałej sytuacji?

- Należy uwzględnić wiek dziecka, tzn. dostosować treść oraz formę przekazu adekwatnie do wieku.

- Należy uwzględnić to, jak do tej pory rozmawialiśmy z dzieckiem:

* Czy do tej pory rozmawialiśmy o emocjach? Jeżeli tak to świetnie. Jeżeli nie, to musimy zacząć od podstaw związanych z emocjami, czyli od tego, jak je rozpoznawać, nazywać i wyrażać, a dopiero później porozmawiać o tym, jak to jest z tymi naszymi emocjami teraz.

Dzieci w czasie lęku przed koronawirusem

W tym szczególnym czasie, nowym dla nas wszystkich, dzieci bardziej niż zwykle potrzebują uwagi dorosłych. Kwarantanna ograniczająca kontakty z rówieśnikami, sąsiadami, dziadkami, znajomymi, nauczycielami, paniami ze sklepu to nowa sytuacja. Nagle trzeba zostać w domu z rodzeństwem, które potrafi „zagrać na nerwach”. Dziecko może nie rozumieć sytuacji i złościć się na to, że ma siedzieć w domu i ograniczać kontakty z innymi. Nauka wzorcowego mycia rąk i dezynfekowania często dotykanych rzeczy nie wystarczy. Dzieci uważnie obserwują to, co się dzieje wokół nich - jak na nowe wiadomości reagują rodzice, w jaki sposób wiadomości przekazują dziennikarze, jak w domu komentuje się zaistniałą sytuację, jakie emocje, zachowania towarzyszą dorosłym. W sieci krążą różne informacje: czasem prawdziwe, czasem nieprawdziwe, memy i żarty -  mają z nimi kontakt nasze pociechy.

Szkoła dla Rodziców – część IV

Zachęcanie  do  samodzielności

            Jednym z ważnych celów wychowania dziecka jest pomóc dzieciom stać się niezależnymi ludźmi, którzy będą zdolni do samodzielnego życia. Ważne jest, aby rodzice traktowali swoje dziecko jako osobę jedyną w swoim rodzaju, z własnym temperamentem, uczuciami, pragnieniami, aspiracjami, marzeniami….Starajmy się pozwalać dzieciom na działanie według własnego uznania, na przezwyciężania własnych problemów, pozwólmy im uczyć się na własnych błędach i ponosić konsekwencji. 

Szkoła dla Rodziców część III

Uczucia część – 2

            Jeśli chcemy dziecko nauczyć wyrażania uczuć, ich nazywania, rozpoznawania i radzenia sobie z nimi niezbędne są  wiedza, wskazówki i dobre chęci porozumiewania się z dzieckiem. 

Aby pomóc dziecku w  radzeniu  sobie z własnymi uczuciami:

  1. SŁUCHAJ DZIECKA BARDZO UWAŻNIE.
  • Dobre słuchanie wymaga kontaktu wzrokowego z osobą mówiącą. Oznacza to przerwanie swoich zajęć, odłożenie gazety, wyłączenie telewizora.
  • Dobre słuchanie nie zakłada nigdy, że się wie, co druga osoba powie. Jedną z przyczyn zamknięcia się drugiej osoby jest przypisywanie jej czegoś, czego tak naprawdę nie miała na myśli.
  • Dobremu słuchaniu pomaga zadawanie mówiącemu pytań wyjaśniających i powtarzanie innymi słowami tego, co się zrozumiało: Słyszę, że jesteś zaniepokojona jutrzejszym spotkaniem, czy dobrze zrozumiałam?
  • Dobre słuchanie zakłada brak przesadnej reakcji oraz natychmiastowego działania. Lepiej jest zakończyć całą rozmowę, a później, po przemyśleniu, podjąć działanie za zgodą dziecka. Natychmiastowa, impulsywna reakcja sprawia, że dzieci boją się tego, co może się zdarzyć w przyszłości, a to prowadzi do zerwania nici porozumienia.